พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 170 / 259

ประโยค มังก์คลิดที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า 145 ถกว่าด้วยการฟังธรรม [๒๗๒] อรรถากว่า "ในกลาดใด จิตสหครดด้วยอุทธัจจะ หรือถูกอุทธัจจะมีมามีบาติขึ้นอย่างใดอย่างหนึ่งครอบงำ การ ฟังกธรรมเพื่อบรรเทาความในกลาดนั้

เนื้อหานี้เกี่ยวกับความสำคัญของการฟังธรรมเพื่อลดอุทธัจจะภายในจิต และการเสริมสร้างความศรัทธาภายในผู้ฟัง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลักษณะของความศรัทธาที่เกิดจากกามวิกตและพยาบาทกต ซึ่งมีผลต่อการฟังธรรมในระดับต

Here is the extracted text from the image: ประโยค ๕ - มังคลัฏฐีที่เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า 147 สังขารเหล่าใดเนื่องด้วยอินทรีย์ ย่อมสวยทุกข์ เพราะเป็นภาพมี วิญญาณ เพราะฉะนั้น สังขารเหล่านั้น จึงเป็นอามรมณ

เนื้อหาเกี่ยวกับสังขารเฉพาะทางที่ปรากฏในงานเขียนของพระอรธรรมอาจารย์ เช่น อรรถกถาการฟังธรรมและความเข้าใจในวิญญาณที่เกิดขึ้นจากสังขารในภาคปฏิบัติ โดยเน้นที่การฟังธรรมในวันที่ ๕ และการประชุมของสงฆ์ที่มีก

ประโยค ๕ - มงคลคำที่มีในเล่ม ๔ - หน้า 150 สมจริงดังที่ท่านว่าไว้ในถวายฎีกาสูตรว่า "ได้นิว่า ในกาลก่อน เมื่อพระผู้พระภาคยังไม่ทรงอุบัติิดดีทรงอุบัติแล้ว แตยังไม่สดับปรีภิทิพพากดี ท่านมีกำหนดดีที่ & ไว

บทความนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการฟังธรรมภายในบริบทของวันสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งวันปัญญูจิตตา ซึ่งถูกรวมไว้ในสูตรกรรมกาถภิษฐานและการจัดการในวันต่าง ๆ ของเดือน ทั้งนี้การฟังธรรมในวันปั

ประโยค ๕ มีกลัดกอขึ้นเป็นแปลง เล่ม ๕ หน้า 151 กล่าวในนั้น ชื่อว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุบุรสุดลภูวิเศษมีประการต่าง ๆ มีนิรมลได้ และได้อานิสงส์ ๔ และบรรลุมรรคผลไปแห่งอาศอเป็นต้น สมจริงดังพระผู้มุ่งพระก

บทความนี้กล่าวถึงประโยค ๕ ที่ชี้ให้เห็นถึงมงคลที่เกิดจากการทำบุญและการตั้งมั่นในจิต โดยเน้นถึงอานิสงส์ ๔ และความเจริญในโภชนงค์ ๗ ภายใต้หลักธรรมที่พระผู้มุ่งพระกตัญญูได้ระบุไว้ ทั้งยังสำรวจความสำคัญของ

ประโยค ๕- มงคลทําที่นี้เป็นเปล เล่ม ๔ - หน้า 157 ทฤษฎี นี้เป็นอานิสงส์ของที่ ๕ อันกฤษพึงหวังได้ ที่บูชา ทั้งหลาย ธรรมทั้งหลายอันไปตามโศด อันก็ภูมิอบรม ด้วยวาจา เพ่งดัยใจ แทบหมดคล้ายดี คำทฤษฎี อานิสงส

บทนี้นำเสนอทฤษฎีเกี่ยวกับอานิสงส์ของการบูชาธรรมและการเรียนรู้ ซึ่งอธิบายถึงความสำคัญของการทำความเข้าใจธรรมและการปฏิบัติตนให้ตรงตามคำสอนของพระพุทธเจ้า และกล่าวถึงอานิสงส์ที่พึงหวังได้จากการมีจิตใจที่ตั

ประโยค 5 - มังคลัตถิถิปริปาเล เล่ม 4 - หน้า 158 อันใดฯ ข้อว่า ทนฺโช ภิกขเว สุปปาโณ ความว่า ความเกิดขึ้นแห่งสติเป็นเครื่องระลึกถึงพระพุทธเจ้านั้นเอง ช้า คือ หนัก. ข้อว่า อถ โส สติ ขิปปาเยวิสสานามิโก คว

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์ข้อความในพระไตรปิฎก ว่าด้วยความสำคัญของสติในการระลึกถึงพระพุทธเจ้าและการเข้าใจธรรมวินัย การอธิบายถึงการบรรลุถึงพระนิพพานและการปฏิบัติตามพรหมจรรย์ จึงทำให้เห็นความสัม

ประโยค ๕ - มั่งคลาดนี้ป็นเปล เล่ม ๔ - หน้าที่ 165 อายตนกอตอ อยู่ กระทำกาลแล้ว บังเกิดในสวรรค์ เสวยสมบัติต่ออยู่ ในสวรรค์ จนถึงเวลาที่พระศาสดาของพวกเราส่งปรินิพพาน เมื่อ พระศาสดาสิ้นปรินิพพานแล้ว บังเก

ในเรื่องนี้กล่าวถึงพระอริยมเหสีที่ปรากฏในสวรรค์ และเรื่องราวการรับนบพระจันทร์และพระอาทิตย์ โดยพระราชาได้สั่งทำขนมของกินเพื่อเฉลิมฉลองและตอบสนองต่อพระประสงค์ของพระเทวี ซึ่งนำไปสู่การเทพพระอุทิในที่สุด

ประโยค - มังคลัตถีปิ่นเปล เล่ม ๔ หน้า 177 คามส. มีปกติก่าวขัตติ์ มหาปิตรี ก็พระองค์สำคัญวา ขัตติ์มิอยู่ที่ปลายมือปลายเท้าของอัตภาพ หรือ ? ขณะนี้ ไม่มีที่ ปลายมือปลายเท้านี้ พระราชา เจ้าจงตัดหัวและบุ

เนื้อหาพูดถึงการสนทนาระหว่างพระราชากับคามส. ในบริบทของคำสั่งให้ตัดมือและเท้าของอัตภาพ และหลักคำสอนเกี่ยวกับการไม่โกรธต่อผู้อื่น แม้จะมีการกระทำที่ไม่เหมาะสมเกิดขึ้น เป็นการเตือนสติให้อยู่เหนืออารมณ์ที

ประโยค๕๕ - มังคลอดาถที่บันเปล่า เล่ม ๔ - หน้าที่ 178 ดูหมิ่น ตัดเรือ." คาบส ครับกล่าวอย่างนี้แล้ว ได้ทำละในวันนี้นั้น นั่นแห ในวันนั้นนั้นเอง. เพราะฉะนั้น พระผู้มีพระภาค จึงตรัสไว้ในชาดกนั้นแนะแล้วว

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการแสดงความอดทนและขันติจากหลักธรรมของพระพุทธเจ้า โดยยกตัวอย่างจากชาดกเกี่ยวกับพระเจ้ากาสีที่ได้ตัดสินคดีสมณะผู้มีความอดทน ในบทสนทนากล่าวถึงความสำคัญของการอดทน และอุทาหรณ์ของพระเถระ

ประโยค๕- มังคลัตถทีปนีเล่ม ๔ หน้า 179 พระศาสดา ประทานโอวาทแก่นาย โดยนายที่กล่าวไว้ใน ปุจฉานุวรรตสูตร ในปฐมวรรค อุปปนาภาสทัศ และในจตุฏาวรรค ทุติยี่ปฏิภาณาสน์ สฤษฏนวรรค แล้วฉันท์ตรัสว่า "เธอจ๋อยใน ชนบท

ในบทนี้ พระศาสดาได้ให้โอวาทแก่พระปุจฉนะเกี่ยวกับชีวิตในชนบทสนุมปรันนะ และสนทนาเกี่ยวกับลักษณะของคนในชนบทดังกล่าวที่มีความคิดและการกระทำที่ก่อให้เกิดสันติสุข รวมถึงความทุกข์ที่เกิดจากการกระทำที่ไม่เหมา

ประโยค ๕ - มังคลัตถีนี้เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า 182 ปลุกเธอเสียจากชีวิต ด้วยศรัทธาอันแรง ปุณณา ก็ในข้อนั้น เธอจักมีอายุอย่างไร ? พระปุณณะ ขึ้นแต่พระองค์ผู้บริจาค ถ้าพวกมนุษย์ชูชาสุขปรกตักปลดข้างพระองค์เส

บทสนทนานี้เน้นความสำคัญของศรัทธาในชีวิต โดยพระปุณณะมีสงสัยเกี่ยวกับการเกิดใหม่และการใช้ชีวิตตามคำสอนของพระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาคได้ชี้ให้เห็นถึงความสงบและการมีความตั้งใจในการใช้ชีวิตเพื่อให้มีความ

ประโยคสัญลักษณ์นี้เป็นของเล่ม ๔ - หน้าที่ 185 พระปุณณเจริญและขันติวิทวัสิ ชื่อว่า ขันติ ด้วยประการฉะนี้ แม้ในอรรถกถาสังคดีสูตร ท่านก็กล่าวไว้ว่า "ความอดทน คือความอดกลั้น ที่พระผู้พระภาคตรัสไว้เช่นนี้

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของความอดทนและขันติในพระพุทธศาสนา โดยการอ้างอิงถึงบทความในอรรถกถาและสูตรต่างๆ เพื่อเน้นถึงความหมายและการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมอารมณ์และการไม่ตอบโต้ต่อความโกรธ เพื่

ประโยค - มังคลสดชาติบนสเปลา เล่ม ๑ - หน้า 192 ในปัจจัยและกวนเป็นที่พึงพอใจ ความเป็นแห่งภิญญูผู้มีความ สันโดษในปัจจัยและกวนเป็นที่พึงพอใจนั้น ชื่อว่า ปาญอสนุโส- ภาวนารามตา (ความเป็นผู้มีความสันโดษในปั

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของความสันโดษและความอดทนในปัจจัยและกวนรวมถึงตัวอย่างการยืนหยัดในความเพียรของพระเณรที่ส่งผลต่อชีวิตและความเจริญในธรรมะ การอดกลั้นและความมั่นคงทางจิตใจถือเป็นปัจจัยสำคัญในการพ

Here's the extracted text from the image: ประโยค๕ - มังกรกัดทิพย์นี้เป้นเปล่า เล่ม ๔ - หน้าที่ 198 [๔๕๐] ดังได้กล่าวมา พระหมู่พี่น้องชาย ๔ คน โกรธพระ ศาสดา จึงค่าพระศาสดาโดยประการต่าง ๆ โดยนับตั้งแต

เนื้อหาเกี่ยวกับคำสอนของพระศาสดาในการอดทนและไม่ประทุษร้ายบุคคลอื่น โดยพระพุทธเจ้าทรงเน้นย้ำถึงความสำคัญของขันติและการเป็นที่พึ่งของผู้อื่น แม้ในสถานการณ์ที่ถูกด่าว่าหรือถูกทำร้าย พระองค์ยังคงสอนให้มนุ

1256 ธมุมกตีโก พระนักเทศน์ (6/2556) เกษม อาวุโส ว่าไปเลย คุณ (6/2556) กกา วาลำสำหรับกล่าว (6/2556) โเหตไม่เป็นไร (6/2556) วิสภาโค ไม่ถูกกัน (6/2556) อคโณ โทษมีใชคุณ (4/2557) ปฐมฤกษ์ตฤดูมปี ที่อั้นมีใบ

เรื่องราวของพระนักเทศน์ที่ได้แสดงแนวคิดและคำเทศน์ที่สำคัญในหลายปี, จากช่วงวิกฤตที่มีการมองในเหตุการณ์ต่าง ๆ จนถึงการระลึกถึงความตาย และการเสนอข้อคิดที่มีประโยชน์ต่อตนเองและสังคม รวมถึงความคิดเกี่ยวกับ

פרไดอ๕๙- มงคลคฺก๙ํปปันี (ปริญญา ภาโค) - หน้าที่ 140 มคุณเคน ปรียานน สุทธิอมาต๙๙น ปรีร๙๙๙๙๙๙๙๙๙ ปฏิจจิโต ปน จิณาสาโว จิณมูลก ปชุณบุนและ นหา๙และปี ขาทานปนโท ปีจฺชาปนโนโท นิสาธาปนโท นิศาทาปนโท นิชาปนอโ น

เริ่มต้นจากแนวคิดของคุณเคนเกี่ยวกับปฏิจจิโตและจิณาสาโว โดยอธิบายถึงความสัมพันธ์ของจิณมูลกและปชุณบุน นอกจากนี้ยังได้กล่าวถึงวิธีการทานปนโท และบริบททางสงฆ์ที่เกี่ยวข้องกับแนวทางการปฏิบัติและอุตฺตานในชีว

144] แต่มเพราะท่านกล่าวไว้โดยไม่แก้กันว่า "ความเป็น ผู้อดใจในเหตุการณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง ชื่อศิลปะ" ดังนี้ ศิลปะแห่ง ช่างสานเป็นอากิศ ศิลปะจิตครองกิศิก อัมมาในวัดแห่งโอมสวาท- สิกลาบท จึงนับเข้าด้วย ช่า

บทความนี้กล่าวถึงศิลปะของช่างสานซึ่งถือเป็นมงคลและมีประโยชน์ในวัด รวมถึงเรื่องราวของช่างสานในตรีนครผู้ถวายเสื้อสำเพนเพื่อบูชาพระศาสนา พระเถระนี้ได้กล่าวคาถาแสดงถึงความไม่อาดายและเกียรติของกรรมในอดีตที

ประโยคที่ ๔ - มงคลคติที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 105 วิถีกรรม [มุสาวาท] [๒๐๕] วิธีประโยคหรือภายประโยค อันหลักฐานประโยชน์ของผู้มุ่งกล่าวให้ลดเคลื่อนไปเป็นเบื้องหน้า ชื่อว่าสุภ ในคำเหล่านั้น คำว่า อัน

บทความนี้กล่าวถึงวิธีการพูดที่ดีและความสำคัญของการมีสติในการพูด รวมถึงการลดความไม่จริงในการใช้นามศัพท์ เพื่อประโยชน์ต่อผู้ฟัง โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนของพระอุปัลลิธระที่สอนให้มีความรู้ตัวก่อนและขณะพูด

ประโยค ๔ - มังคล็ดที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 116 [โทษของพยาบาท] พึงเห็นความที่พยาบาทนั้น มีโทษน้อยและมีโทษมากเหมือน ผู้สาวา โดนเขียบเป็นดังว่า "พยาบาทนั้นชื่อวมีโทษน้อย ใน เพราะคนที่มีวนิจฉิตบุคค

เนื้อหาเกี่ยวกับโทษของพยาบาทที่มีทั้งโทษน้อยและโทษมาก อธิบายถึงความคิดและการกระทำที่เกี่ยวข้องกับความโกรธต่อนสัตว์อื่น และแสดงให้เห็นถึงกรรมที่เกิดจากความคิดนี้ โดยยกตัวอย่างจากภูมิวิธีต่างๆในพระพุทธศ

ประโยค ๔ - มังคลัตทิคที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 117 ถือเอาสภาพไม่เที่ยงเป็นต้น โดยความเป็นสภาพเที่ยงเป็นต้น คำว่า มิจฉาป ปสุลติ คือ เห็นไม่แท้." [โฆษของมิจฉาทิฏฐิ] มิจฉาทิฏฐิรู้นั้น ชื่อว่ามีโทษน้อ

มิจฉาทิฏฐิคือทัศนคติต่อความไม่ถูกต้อง มีหลายระดับของโทษในการเข้าใจผิด ศึกษาจากบทที่เกี่ยวข้อง แสดงถึงการเห็นวัตถุต่าง ๆ ว่าไม่เป็นตามที่มันเป็นจริง สภาพตามจริงของวัตถุมีการปรากฏขึ้นจากอากาศที่จงจิต แล